Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

just yesterday I learned that my Chemistry professor at school is a 'Lord of The Rings' geek. He told me that once, he had watched all three movies in ten straight hours. For some reason I want to remember this. It may be more important than it actually seems. So this weekend, I decided I am going to watch the Lord of the Rings movies the one after the other, in one day.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

6 min

η ώρα είναι 12 και 20 λεπτά.
lame εξομολόγηση ;
από αύριο θα είμαι καλός άνθρωπος. θα διαβάζω περισσότερο, θα τρώω λιγότερο, θα καταναλώνω λιγότερο καφέ, θα ξινίζω τα μούτρα μου πιο σπάνια, θα χασκογελάω με την μητέρα μου πιο συχνά, θα αποβλακώνομαι λιγότερο στο πιτσί, θα σκέφτομαι την τέχνη πιο έντονα, θα ακούω μουσική πιο δυνατά χωρίς να φοβάμαι μην ενοχλήσω τους διπλανούς μου, θα κοιμάμαι περισσότερο.
Χα. τώρα το είπα, δεν μπορώ να το πάρω πίσω.

Διορία, 7 ημέρες. 
"Please initiate".. 

θνησιγενής

someone told me to trust that things will get better.
that someone, also told me that one day i will be free.

now, he swears he takes it all back.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

        

Edvard Munch

"βηρύλλιος ο μέγας, κάστρα βαρά"

Since 6 a.m. this morning ,when I got up, it is raining. Well, not actually raining, more drizzling. Still, it is one of the most mesmerizing days I have seen in months, and admitedly, a kind of weather that doesn't occur that often in Athens. The sky is grey and misty, and looking out my window every now and then, each time I see fresh drops of rain on the glass.
However, it just struck me that all I have been doing all day was to glance at my window for a moment or two and then hastily redirect my gaze again at my computer screen or my school books. When, in fact, all I have wanted to do was glue my eyes to the view of this peculiarly disarming skyline.
Thus, resting all my faith in the mercifull disposition of my school teachers, I decided that all I will do today is to stare out my window.
It sounds crazy. It is weird. But, what else am I supposed to live for if not for the Sky. If not to observe nature while on action. I am not supposed to watch the cars go by, or the airplanes make funny shapes in the sky as they fly. I think all I am supposed to do is watch the Clouds move hurriedly across the Sky, as if the Wind is chasing them ,listen to the sound of the Leaves that shiver as he passes through them, and study every Raindrop that rests on my window as if I have never seen Water before.

Why don't we stare at the sky  more often?

I dare you, whoever you might be, to just watch the sky today, whether it's sunny and bright, or misty and gloomy, or just a clean, modest shade of blue.
It is the sky you breath in. The forests.
Four walls can hide you, but they don't shelter you.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

pockets full of stones

Με τον καιρό, αποδεικνύεται όλο και πιο δύσκολο να γράψω.
Γιατί κάθε φορά που ανοίγω το στόμα μου να μιλήσω, το μόνο που ακούγεται είναι μια ασύδοτη γκρίνια.
Γιατί ξέρω ότι απλά μιλάω στον εαυτό μου, και ίσως το χειρότερο είναι ότι ποτέ δεν παίρνω απάντηση. Οτιδήποτε.

"Ένας χρόνος είναι θα περάσει." 
Μα, αγαπητέ, η ζωή δεν περνά σε ένα χρόνο και τίποτα δεν γιατρεύεται.




"Θα είσαι έτσι ανάξια του εαυτού σου ακόμη και όταν ελευθερωθείς;"
"Και πότε ακριβώς θα είμαι ελεύθερη;"
"Θα ηρεμήσεις ποτέ;"
"Έχω σταματήσει να ψάχνω για ηρεμία καιρό τώρα. Το βρίσκω δίκαιο να έχει σταματήσει να με ψάχνει και αυτή."
"Κάνε μια λίστα με τα πράγματα που σε καταπιέζουν και ένα ένα χαιρέτα τα. Είσαι πολύ νέα για να καταρρίπτεις την ελευθερία;"
"Και τότε θα είμαι ελεύθερη; Θα αναπνέω τον ρυπογόνο αέρα που θα γεμίζει τα καρκινικά μου όργανα, θα διαρρέει το ακάθαρτο αίμα μου, και θα κοιτάζω μέσα σε μάτια χωρίς ψυχή, τότε θα είμαι ελεύθερη;

Αυτό που δεν καταλαβαίνεις, αυτό που τόσο καιρό δεν τολμώ καν να το κάνω κάτι παραπάνω από μια μεθυσμένη σκέψη, είναι ότι με λαβώνει η ζωή η ίδια και αυτή μόνο με τσακίζει. Δεν με ενοχλεί σαν ανυπόμονο παιδί, ούτε με απογοητεύει σαν ψυχρός εραστής. Φαντάζει αισθητικά αποκρουστική, και κλαίω μάταια ότι, όπως σφετερίζεσαι ζωή με θανάσιμο όπλο, έτσι κιόλας δίνεις, γεμίζοντας αυθαίρετα, με εξίσου θανάσιμη φλόγα, παρθένα μάτια, μόνο για να εμπλουτίσεις το φάσμα των αισθήσεών σου. "

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

symbolized by a trance or sudden spiritual transfiguration.



                                             Who is this? And what is here?
                                        And in the lighted palace near
                                        Died the sound of royal cheer;
                                       And they crossed themselves for fear,
                                          All the Knights at Camelot;

                                        But Lancelot mused a little space
                                       He said, "She has a lovely face;
                                      God in hus mercy lend her grace,
                                           The Lady of Shalott."
                                                                               Alfred Tennyson

John William Waterhouse, The Lady of Shalott. 1888